donderdag 2 januari 2014

Luca in 2013

De belevenissen van Luca in 2013


Luca door de tunnel op het speelveld

In januari hadden we  sneeuw dus voor Luca weer genieten, spelen en speuren in de sneeuw.


Luca op het speelveld





Luca in het buitengebied

Half januari kwam ook Basil weer  logeren terwijl de baasjes heerlijk op vakantie waren. Wat kunnen Luca en Basil het goed vinden met elkaar!

Ook Basil vermaakt zich op het hondenspeelveld in de sneeuw



even poseren


heerlijk in het zonnetje in de kamer


Wat is dat nu voor een laufhund ?


Luca trots naast haar evenbeeld in brons!

Tweede helft maart zijn we een paar dagen in Zuid Limburg geweest waar we 's morgens ineens door een witte wereld verrast werden.


Tijdens een van de wandelingen kwam Luca een dassenburcht tegen. Dat vond ze toch wel heel interessant.


wat ruik ik hier?


Op het einde van de winter kreeg Luca last van haar linker oog. Veel tranen en constant een nat oog.In eerste instantie dacht ik aan de kou en de wind, maar het ging niet over dus toch maar een bezoekje aan de dierenarts. Druppels gehad, zalf, maar het werd niet minder. Traanbuis zat dicht en die heeft de dierenarts uiteindelijk doorgespoten(onder narcose). Zat een propje en dat was weg maar de dag erna zat het weer dicht. Doorverwezen naar een oogspecialist en die heeft eerst een kuur van 6 weken van zalven gegeven. Er zat dikker slijm in het oog waardoor de traanbuis ook niet open bleef. Na die 6 weken was het verbeterd en was de traanbuis weer open.Geleidelijk de zalf gaan minderen en nu houd ik het oog bij met dagelijks schoonspoelen.


  
In juni heeft Luca als Hond van de maand in het blad
Honden Manieren gestaan. Je moest aangeven waarom je hond zo bijzonder is voor jou en waarom je ze een keer in de spotlights wilde zetten.


Hond van de maand
 Natuurlijk is voor iedereen zijn hond bijzonder , zo is  luca dat ook voor mij. Graag zou ik ze dan ook eens in de spotlights willen zetten.
Luca is een Schwyzer laufhund (een ras wat jullie dit jaar ook behandelen bij de zeldzame rassen). We hebben haar 6 jaar geleden in Zwitserland gehaald als pup van 9 weken. Onze vorige hond was een Duitse brak die 15 jaar oud is geworden, het was leeg en stil in huis daarna . En zo kwam er  weer een nieuwe hond . Het werd weer een brakkenras of wel een lopende jachthond en we zijn dan ook goed op de hoogte van de eigenschappen van de Brakken.  De laufhund is een hond met een zeer grote jachtpassie. Waarom is Luca nu zo bijzonder voor mij? Als eerste omdat ik denk dat Luca voor haar ras veel heeft geleerd wat je niet zo gauw verwacht bij deze honden of waar van men denkt: Brakken zijn eigenwijs en kun je niets leren. . Maar met veel positieve opvoeding, training en geduld (het is een gevoelig ras) heeft Luca aardig wat  diploma’s behaald. Het begon natuurlijk met de puppycursus, daarna de vervolgcursus. Later bij een andere hondenschool heeft ze het diploma gehoorzaamheid voortgezet, diploma gehoorzaamheid 1 – 2 en 3 en diploma sociale huishond gehaald. Dit alles deden we graag samen, het hoefde niet perfect te zijn maar ze moest er plezier in hebben. Vanaf dat ze 1 jaar was ben ik ook behendigheid met haar gaan doen wat Luca nog steeds erg graag doet. Ook heeft ze 2 jaar aan speuren gedaan waar ze speurcertificaat 1 en 2 heeft gehaald. (FHN).Dit is een mooi alternatief als je niet op wild wilt speuren en dat ligt natuurlijk erg in haar straatje want hier kan ze werken met haar neus. Maar Luca blijft natuurlijk ondanks alle gehoorzaamheidscursussen/diploma’s een jachthond, een echte Brak, want als ze wild ruikt en/of ziet en ze is los volgt ze luidgevend het spoor/wild en reageert dan niet meer op de mooi aangeleerde commando’s en kan ze uren weg zijn.( dus loopt ze nu aan een lange speurlijn in de buitengebieden).
Luca is ons trouwe maatje. In huis is zij een rustige hond en houd heel erg van de zon. Bijzonder is dat ze  wel graag comfortabel wil liggen en ze sleept dan  vaak haar kussen uit de mand wanneer ze de zon ziet schijnen en legt het buiten op het gras neer om dan heerlijk te gaan genieten als een prinses op haar kussen.
Nog een leuke bijzonderheid is dat ze haar eigen oor in de bek kan pakken. Dit doet ze meestal als ze samen met ons met een balletje speelt. Kan haar oor trouwens ook op ons commando weer los laten. Mooi toch zo’n lange oren!
We hopen nog lang van Luca te mogen genieten!
Madeleine Vrolings


De zomervakantie zijn we in Nederland gebleven. We hebben een weekje doorgebracht in Noord Limburg waar we o.a. heerlijk genoten hebben met Luca van de boswandelingen. Wandelingen in de bossen waar ik vroeger als kind ook al kwam met natuurlijk (voor mij) de beroemde omgevallen boom bij de Rosmolen in Geysteren.


Ook een paar dagen bij mijn zus in Gouda geweest waar Luca weer lekker kon optrekken met de leonbergers, heerlijke wandelingen in het Goudse Hout hebben gemaakt, gezwommen in de Reewijkse plassen en natuurlijk genoten van het zonnetje in de tuin.









    

Op de laatste dag van de vakantie heeft Luca een wondje opgelopen aan de zijkant van haar voet, ze is gaan likken nadat ze hoogstwaarschijnlijk is gestoken door een wesp. Naar dierenarts geweest en uiteindelijk heeft het nog een tijdje geduurd voordat dit weer genezen was en ze heeft dan ook in huis met een schoentje rondgelopen. Met wandelen vond ze het maar niets en liet ik het maar af. Het was vooral om steeds opnieuw likken te voorkomen.


Luca met haar schoentje


Het werd weer langzaam herfst, altijd mooi om naar het bos te gaan of in het buitengebied te wandelen, vaak ook met wandelmaatje Floris.



Sinds oktober haal ik op maandagochtend blindengeleidehond Branca (een labrador) op, om mee te nemen met onze ochtendwandeling. Het bazinnetje van Branca kan momenteel erg moeilijk lopen waardoor de hond te weinig beweging krijgt. Nu wordt Branca elke dag wel door iemand extra uitgelaten.
Ik loop met ze elke keer naar het speelveld waar Luca met haar balletje speelt en Branca eens lekker vrij kan lopen en rennen. Het gaat prima met die twee samen.



Op 8 december is Luca 8 jaar geworden, we genieten volop van haar, thuis, en als fijn maatje om overal mee naar toe te nemen.


In 2014 zijn er vast weer nieuwe belevenissen van Luca te vertellen.



Madeleine en Ben en een pootje van Luca

Tot ziens bij de Laufhundenwandelingen!